WIERSZE Z PODKARPACIA. Józef Jeżowski
   
 
  W OGRODZIE OLIWNYM
                                                         

  

W OGRODZIE OLIWNYM

Gdy Jerozolima tonęła już w mroku
I ciemność spowiła świątyni podnóże
Rzekł Jezus do uczniów tamtego wieczoru
Chcę z Ojcem się spotkać na Oliwnej Górze

Tam zostawia uczniów, prosi o czuwanie
Sam klęcząc przy skale bardzo się zasmucił
W żarliwej modlitwie prosi swego Ojca
By kielich goryczy od niego odwrócił

Krwawe krople potu soływają wnet z czoła
Gdy anioł się zjawia, rozmawia o męce
Twoja wola Ojcze niechaj dziś się stanie
Wymawia te słowa w bólu i udręce

Opodal uczniowie którzy czuwać mieli
Snem twardym zasnęli w Oliwnym Ogrodzie
Gdy spotkał ich Jezus, bardzo się zasmucił
Bo słaby duch wiary w żydowskim narodzie

Zbliża się kohorta i słychać w oddali
Przytłumione słowa, głos nawoływania
Judasz ich prowadzi, pocałunek składa
Jawny symbol zdrady u dziejów zarania

Czy ty jesteś Jezus ? Ja jestem, odpowie
Krępują mu ręce, straż go już otacza
Lecz Jezus z pokora wszystko to przyjmuje
I z wielką miłością z serca im wybacza

Noc w zimnej ciemnicy spędzi w samotności
Rankiem zaś siepacze przed sąd go prowadzą
Choć winy w nim żadnej wciąż nie znaleziono
  Wkrótce przed Piłatem na śmierć go wydadzą

J. Józef. 30. 03. 2010


 

 





Komentarze do tej strony:
Komentarz pochodzi od JOZEF ( mir.bedevaartenlive.be ), 16.04.2014, o 20:11 (UTC):
DZIEKUJE

Komentarz pochodzi od Maria( mama_dziobakwp.pl ), 04.05.2014, o 16:35 (UTC):
Jestem pod wrażeniem Pana pięknej poezji;wspaniałe,głębokie strofy to dziękczynna Modlitwa w Pana wykonaniu:-),ożyły wspomnienia z Ziemi Świętej,gdy zagłębiam się w Pana wiersze,pełne głębokiej myśli,refleksji,Wiary.
Dziękuję całym sercem,krajanka z...Podkarpacia:-)

Komentarz pochodzi od Iwona( karine7wp.pl ), 27.12.2014, o 12:09 (UTC):
Niezwykle głęboki i zarazem poruszający piękny wiersz warty każdej refleksji,,,piękne w ogóle tu perełki odnajduję,,pozdrawiam poświątecznie



Dodaj komentarz do tej strony:
Twoje imię:
Twój adres email:
Twoja wiadomość:

DZIĘKUJĘ ZA ODWIEDZINY MOJEJ STRONKI
 
Przycisk Facebook "Lubię to"
 
Reklama
 
Z minionych lat..........
 
RANO.

Pośród wioski,tam gdzie z wieży
Odzywa się dzwonek
Ludzi wzywa do pacierzy
Bo już świta dzionek

~~#~~#~~#~~

Zapłakana wśród gwiazd płonie
Jutrzenka bez końca
Bo jej smutno że wnet zginie
Wśród promieni słońca

~~#~~#~~#~~

Złote włosy jej rozwiane
Ponad całą ziemią
Kwiaty we łzach jej skąpane
W krocie barw promienią

~~#~~#~~#~~

Tam na niwie,gdzieś wśród rosy
Zakwilił skowronek
I poleciał pod niebiosy
Gdy usłyszał dzwonek

~~#~~#~~#~~

Coraz wyżej, gdzieś aż w niebie
Bogu chwałę głosi
I za ludzi,i za siebie
Stwórcę świata prosi

~~#~~#~~#~~

A rzewliwy śpiew skowronka
Ludu korne pienie
Dla Maryi śpiew skowronka
Brzmi na pozdrowienie

~~#~~#~~#~~

A Maryja, matka nasza
Słyszy tkliwe pienie
I u Boga nam wyprasza
Grzechów odpuszczenie

~~#~~#~~#~~

W górę serca,wszyscy wierni
Wieczór czyli dnieje
Bo Maryja pewno spełni
Swych dzieci nadzieję.

~~#~~#~~#~~
Z starych książek.......
 
POŁUDNIE

Słońce bardzo rano wstało
Z poza góry szczytu
Wnet pół drogi ubieżało
Wśród niebios błękitu

~~#~~#~~#~~

Połą swojej złotej szaty
Ziemię przyodziało
Po promieniach zdrój bogaty
Ciepła na świat zlało

~~#~~#~~#~~

Rolnik w polu utrudzony
Ociera pot z czoła
Dzwon na wieży zawieszony
Do pacierzy woła

~~#~~#~~#~~

Słysząc z wierzy to dzwonienie
Rolnicy klękają
I anielskie pozdrowienie
W niebo przesyłają

~~#~~#~~#~~

Ponad ziemią kończąc piosnki
Skowroneczek leci
I wśród zboża podal wioski
Karmi głodne dzieci

~~#~~#~~#~~

Ogień przygasł na kominie
Obiad zastawiają
I do jadła gospodynie
Czeladź zapraszają

~~#~~#~~#~~

Za posiłek po znużeniu
Czeladka dziękuje
Odpocząwszy w lipy cieniu
Znów dalej pracuje

~~#~~#~~#~~

I skowronek swe pisklęta
Swe pożegnał dzieci
Dzwoni piosnka rozpoczęta
A on w niebo leci

~~#~~#~~#~~

Wyśpiewuje ponad rolą
Czeladź w pracy skora
Zgadzając się z wolą bożą
Robi do wieczora.

~~#~~#~~#~~
Z dawnych czasopism......
 
WIECZÓR

Słońce dzienny bieg skończyło
Drzemie za górami
Błękit nieba przyodziało
Złotymi chmurami

~~#~~#~~#~~

Stado bydła co się pasło
Wśród błonia,na trawie
Widząc że już słońce zgasło
Pije wodę w stawie

~~#~~#~~#~~

Nakarmione, napojone
Wraca do zagrody
Każde idzie w swoją stronę
Szukając ochłody

~~#~~#~~#~~

Tam na Tatrach gwizdnął baca
Baran przy nim dzwoni
A owieczki pies nawraca
Bo już czas z połoni

~~#~~#~~#~~

Już w szałasie stado beczy
Baran przy drzwiach stoi
I przy jego wiernej pieczy
Baca owce doi

~~#~~#~~#~~

I gosposie doją krowy
Gotują wieczerzę
A na wierzy dziadek wsiowy
Dzwoni na pacierze

~~#~~#~~#~~

Księżyc bladą twarz wychylił
I wita Jutrzenkę
Ludek wiernie głowę schylił
Pozdrawia Panienkę

~~#~~#~~#~~

Przepióreczka kwoka w prosie
Konie rżą w oborze
A w ożywczej chłodnej rosie
Już się kąpie zboże

~~#~~#~~#~~

Tam na jednej nóżce stoi
Pod skibą skowronek
By nie zasnąć wciąż się boi
Gdy zaświta dzionek

~~#~~#~~#~~
Z starych kalendarzy.........
 
ŚWIT

Błysło świtem zaranie
Półmrok spada powoli
Z wiarą idę o Panie
Ziarno rozsiać na roli

~~#~~#~~#~~

Trud mnie dzienny nie zmorze
Czy ciężkiej pracy znój
Tylko Ty mi o Boże
Siew pobłogosław mój

~~#~~#~~#~~

Wszak ty żywisz ptaszęta
Co nie orzą, nie sieją
Twoja Panie moc święta
I mnie krzepi nadzieją.

~~#~~#~~#~~

NA DROGĘ ŻYCIA

Na drogę życia wziąłem trzy kwiatki
Od przyjaciela, siostry i matki
I myślę sobie, mam trzy kwiatki świeże
Teraz się dowiem, kto mnie kocha szczerze

~~#~~#~~#~~

Najpierw uwiędnął kwiat od przyjaciela
Potem uwiędnął kwiatek mojej siostry
Tylko kwiatek matki pozostał wciąż świeży
Bo tylko matka kochała mnie szczerze

~~#~~#~~#~~
 
WITAM, MIŁO MI 82036 odwiedzający (237489 wejścia) Dziękuję za odwiedziny
=> Chcesz darmową stronę ? Kliknij tutaj! <=
POEZJA Z MOICH STRON