WIERSZE Z PODKARPACIA. Józef Jeżowski
   
 
  KAPŁAN Z NIEGOWICI




Wikary Karol Wojtyła w  swojej pierwszej parafii w Niegowici
                                            ~~ # ~~ # ~~ # ~~

KAPŁAN Z NIEGOWICI

Wojenne lata studenta Karola
To czas decyzji ważnych i dojrzałych
Odkrywa w duszy boże powołanie
Chce jemu służyć swoim życiem całym

Pierwszy listopad, kapłańskie święcenia
Msza prymicyjna w krypcie na Wawelu
Niezwykła wytrwałość młodego alumna
To prosta droga by dobrnąć do celu

I pierwsza służba w małej Niegowici
Tu młody kapłan odprawia Msze Święte
Słucha spowiedzi i głosi kazania
Kapłańskiej służby dzieło rozpoczęte

Kolejna posługa w krakowskiej parafii
Pod patronatem świętego Floriana
Wiele pracuje z miejscową młodzieżą
By była wierna dobra i kochana

Wycieczki, spływy z studencką młodzieżą
Której poświęca każdą wolną chwilę
Rozmawia z nimi jak dobry kolega
By wypoczynek upłynął im mile

Mówcie mi "wujku" przyjaciół swych prosi
To dla zmylenia wszechobecnej władzy
Która niechętnie spogląda na księży
W każdym działaniu podejrzewa zdrady

Wiele też pisze, tworzy, publikuje
Zwłaszcza eseje znanych myślicieli
Można je spotkać w katolickiej prasie
Zdobytą wiedzą życzliwie się dzieli

J. Józef. 23. 03. 2011

Zdjęcie użytkownika Pauline Maher.
 




Komentarze do tej strony:
Komentarz pochodzi od Dorota( dorota.bojargmail.com ), 07.04.2017, o 22:26 (UTC):
jestem pierwszy raz na Twojej stronie i bardzo gratuluję . Wiersze są świetne , delikatne pióro,a mocne w wyrazie . Chciałabym umieć pisać wierszem ale chyba nie mam szans. pochodzę z drugiej strony Polski ,z woj. Lubuskiego . Aż się chce przyjechać w wasze strony , bo tak plastycznie i bogato zostały opisane te regiony . Oby w naszej Polsce , było jak najwięcej takich dziewiczych miejsc ,z miłością opisywanych .Pozdrawiam

Komentarz pochodzi od Józef Jeżowskij( jezyk40op.pl ), 22.10.2017, o 18:20 (UTC):
Dziękuję za miłe słowa Cieszę się że dobrze przyjmowana jest moja twórczość



Dodaj komentarz do tej strony:
Twoje imię:
Twój adres email:
Twoja wiadomość:

DZIĘKUJĘ ZA ODWIEDZINY MOJEJ STRONKI
 
Przycisk Facebook "Lubię to"
 
Reklama
 
Z minionych lat..........
 
RANO.

Pośród wioski,tam gdzie z wieży
Odzywa się dzwonek
Ludzi wzywa do pacierzy
Bo już świta dzionek

~~#~~#~~#~~

Zapłakana wśród gwiazd płonie
Jutrzenka bez końca
Bo jej smutno że wnet zginie
Wśród promieni słońca

~~#~~#~~#~~

Złote włosy jej rozwiane
Ponad całą ziemią
Kwiaty we łzach jej skąpane
W krocie barw promienią

~~#~~#~~#~~

Tam na niwie,gdzieś wśród rosy
Zakwilił skowronek
I poleciał pod niebiosy
Gdy usłyszał dzwonek

~~#~~#~~#~~

Coraz wyżej, gdzieś aż w niebie
Bogu chwałę głosi
I za ludzi,i za siebie
Stwórcę świata prosi

~~#~~#~~#~~

A rzewliwy śpiew skowronka
Ludu korne pienie
Dla Maryi śpiew skowronka
Brzmi na pozdrowienie

~~#~~#~~#~~

A Maryja, matka nasza
Słyszy tkliwe pienie
I u Boga nam wyprasza
Grzechów odpuszczenie

~~#~~#~~#~~

W górę serca,wszyscy wierni
Wieczór czyli dnieje
Bo Maryja pewno spełni
Swych dzieci nadzieję.

~~#~~#~~#~~
Z starych książek.......
 
POŁUDNIE

Słońce bardzo rano wstało
Z poza góry szczytu
Wnet pół drogi ubieżało
Wśród niebios błękitu

~~#~~#~~#~~

Połą swojej złotej szaty
Ziemię przyodziało
Po promieniach zdrój bogaty
Ciepła na świat zlało

~~#~~#~~#~~

Rolnik w polu utrudzony
Ociera pot z czoła
Dzwon na wieży zawieszony
Do pacierzy woła

~~#~~#~~#~~

Słysząc z wierzy to dzwonienie
Rolnicy klękają
I anielskie pozdrowienie
W niebo przesyłają

~~#~~#~~#~~

Ponad ziemią kończąc piosnki
Skowroneczek leci
I wśród zboża podal wioski
Karmi głodne dzieci

~~#~~#~~#~~

Ogień przygasł na kominie
Obiad zastawiają
I do jadła gospodynie
Czeladź zapraszają

~~#~~#~~#~~

Za posiłek po znużeniu
Czeladka dziękuje
Odpocząwszy w lipy cieniu
Znów dalej pracuje

~~#~~#~~#~~

I skowronek swe pisklęta
Swe pożegnał dzieci
Dzwoni piosnka rozpoczęta
A on w niebo leci

~~#~~#~~#~~

Wyśpiewuje ponad rolą
Czeladź w pracy skora
Zgadzając się z wolą bożą
Robi do wieczora.

~~#~~#~~#~~
Z dawnych czasopism......
 
WIECZÓR

Słońce dzienny bieg skończyło
Drzemie za górami
Błękit nieba przyodziało
Złotymi chmurami

~~#~~#~~#~~

Stado bydła co się pasło
Wśród błonia,na trawie
Widząc że już słońce zgasło
Pije wodę w stawie

~~#~~#~~#~~

Nakarmione, napojone
Wraca do zagrody
Każde idzie w swoją stronę
Szukając ochłody

~~#~~#~~#~~

Tam na Tatrach gwizdnął baca
Baran przy nim dzwoni
A owieczki pies nawraca
Bo już czas z połoni

~~#~~#~~#~~

Już w szałasie stado beczy
Baran przy drzwiach stoi
I przy jego wiernej pieczy
Baca owce doi

~~#~~#~~#~~

I gosposie doją krowy
Gotują wieczerzę
A na wierzy dziadek wsiowy
Dzwoni na pacierze

~~#~~#~~#~~

Księżyc bladą twarz wychylił
I wita Jutrzenkę
Ludek wiernie głowę schylił
Pozdrawia Panienkę

~~#~~#~~#~~

Przepióreczka kwoka w prosie
Konie rżą w oborze
A w ożywczej chłodnej rosie
Już się kąpie zboże

~~#~~#~~#~~

Tam na jednej nóżce stoi
Pod skibą skowronek
By nie zasnąć wciąż się boi
Gdy zaświta dzionek

~~#~~#~~#~~
Z starych kalendarzy.........
 
ŚWIT

Błysło świtem zaranie
Półmrok spada powoli
Z wiarą idę o Panie
Ziarno rozsiać na roli

~~#~~#~~#~~

Trud mnie dzienny nie zmorze
Czy ciężkiej pracy znój
Tylko Ty mi o Boże
Siew pobłogosław mój

~~#~~#~~#~~

Wszak ty żywisz ptaszęta
Co nie orzą, nie sieją
Twoja Panie moc święta
I mnie krzepi nadzieją.

~~#~~#~~#~~

NA DROGĘ ŻYCIA

Na drogę życia wziąłem trzy kwiatki
Od przyjaciela, siostry i matki
I myślę sobie, mam trzy kwiatki świeże
Teraz się dowiem, kto mnie kocha szczerze

~~#~~#~~#~~

Najpierw uwiędnął kwiat od przyjaciela
Potem uwiędnął kwiatek mojej siostry
Tylko kwiatek matki pozostał wciąż świeży
Bo tylko matka kochała mnie szczerze

~~#~~#~~#~~
 
WITAM, MIŁO MI 83105 odwiedzający (240209 wejścia) Dziękuję za odwiedziny
=> Chcesz darmową stronę ? Kliknij tutaj! <=
POEZJA Z MOICH STRON